Komentarze do wpisu 'Znajomi…'

Przez: Jacko

Jacko — Sat, 19 Apr 2008 16:10:07 +0000

Też prawda. Ostatnio “spotkałem” w tramwaju dziewczynę (teraz, to już kobieta jest), którą dość często widywałem, gdy do szkoły jeździłem. Było to w latach 1993-99. Ona mogła mieć wtedy około 13-14 lat (jakoś tak z 5-6 lat młodsza ode mnie). Gdy ją zobaczyłem, jak się zmieniła, pomyślałem sobie: “Aleś Ty się dziecko zmieniła!!!”.

Tak więc to, że Ty jesteś z Oliwy a ja z NP, o niczym nie świadczy. Możliwe, że kiedyś mnie gdzieś widziałaś i zapamiętałaś. Do tego jeszcze może dojść to, że - jak sama mówisz - masz pamięć wzrokową i dlatego może moja twarz jest Ci znajoma. W każdym razie witam u mnie na blogu.

Przez: fobcia

fobcia — Sat, 19 Apr 2008 15:08:57 +0000

Ja za to mam taka pamiec wzrokowa,ze poznane nawet przypadkowo osoby lub nawet te,ktore mnie mijaja czasem na ulicy,zapamietuje na dlugie lata.Czesto mam potem myslowy,jak kogos mijam,nawet ten ktos rzuci niesmialy usmiech w moim kierunku-kurcze skad ja go/ja znam.Nawet Twoja twarz Jacko wydaje mi sie znajoma,ale skad mialabym Cie znac,nie mam pojecia,toc Ty z Nowego Portu,ja z Oliwy.I takie pytania drecza mnie nierzadko.Pozdrawiam serdecznie

Przez: Jacko

Jacko — Sat, 19 Apr 2008 13:46:59 +0000

Zgadza się. I to mi przypomniało o jeszcze jednym “rodzaju” znajomych. Gdy np. masz VW Garbusa, Trabanta, czy inne charakterystyczne autko i mija Cię ktoś, kto ma podobne - też kiwa ręką na “siemanko”.

Przez: stamp

stamp — Sat, 19 Apr 2008 09:20:33 +0000

Dobrze mieć znajomych z widzenia. Wiem że gdy przyjdzie z nimi zamienić parę słów to można wpaść w popłoch. Już parę razy zdarzyło mi sie w takich rozmowach palnąć jakąś gafę. Jednak fakt że się kogoś rozpoznaje, że się daje temu wyraz (ręką) jest taki pocieszający. Tak jak w górach, na szlaku wodnym. Żyjesz i to nie pozostaje niezauważone. Mnie kiedyś tacy znajomi z widzenia uchronili przed ciężkim pobiciem.

Przez: Jacko

Jacko — Fri, 18 Apr 2008 19:42:15 +0000

No tak. Znasz go jako tego, który generalnie jest u żony wujka Twojej Wie… . Wystarczyło, że pojawił się on gdzieś indziej i już był problem.

Z czego to wynika? Z niechęci do ludzi? A może z roztargnienia? Jak (i czy w ogóle) temu przeciwdziałać?

Przez: Marek Barański

Marek Barański — Fri, 18 Apr 2008 19:05:20 +0000

Znajomi, których się nie poznaje na ulicy, mimo iż się z nimi spotkało kilka razy… Ja w ogóle nie poznaję ludzi. Raz, że się nie rozglądam, ale dwa, że mam jakieś zaćmienia… No nie poznałem np. w sklepie brata żony wujka mojej Wiedźmy, choć byłem u owej żony wujka i brata tam widywałem nie raz… (gadałem z nim i generalnie go znam). I jak ja mam się im wytłumaczyć, że nie poznałem? :/ W sumie, to tak jak z tym samochodem niebieskim…